آلبر کامو و معنای زندگی

آلبر کامو در کتاب خطاب به عشق می‌نویسد:

«سخت شکوهمند اما هولناک است که یکدیگر را وقت مخاطره و تردید هم دوست بداریم. در قعر دنیایی که فرو می‌پاشد و در تاریخی که زندگی انسان پشیزی نمی‌ارزد.»


زندگی انسان پشیزی نمی‌ارزد. این جمله را باید بچسبانم به دیوار اتاقم. هرشب هم نگاهش کنم. هرشب هم دو خط درباره‌اش بنویسم و بدانم که این جمله جز حقیقت چیز دیگری نمی‌گوید. آن‌قدرها هم که دیگران می‌گویند تلخ نیست. من می‌دانم که تلخ نیست زیرا اثبات شده است و نیرویی که ما را به‌سوی آینده سوق می‌دهد همین بی‌ارزش بودنِ زندگی است.


خیال کن بتوانی با چوب‌بستنی خانه بسازی. خانه‌ای که به‌ظاهر بی‌ارزش است اما تو آن را ساخته‌ای. تو با همان چوب‌ها خانه‌ای ساخته‌ای که تو را از باد و باران و رنج‌های این چنینی حفظ می‌کند.


اگر بتوانی دانۀ زیستن را که پشیزی نمی‌ارزد بکاری و آن را بپرورانی و سپس زیرِ سایه‌اش زندگی کنی، آن وقت می‌توانی در قعرِ این دنیا، هنگام مخاطره و تردید هم عشق بورزی. شکوهمند است. آن زندگی که با دستانِ خودت ارزش اش ببخشی. 

صفحۀ من در اینستاگرام.

دیدگاه خود را بنویسید:

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.

فوتر سایت

سایدبار کشویی

یک جایی خواندم که آدم اگر هرروز متولد نشود، حتما یک روز در میان می‌میرد. راستش من تصمیم گرفتم گوش به زنگ تولدهای دوباره‌ام باشم اینجا. اینجا در شکریفا.

آخرین مطالب

بایگانی تاریخ خورشیدی